Hoe werkt gezichtsherkenning, en wat wordt er opgeslagen?
Gezichtsherkenning staat standaard uit. Zet je de functie aan, dan groeperen onze servers in Europa je foto's op personen; uitzetten wist embeddings en groepen.
Zolang je niets doet, zoeken we niet naar gezichten en slaan we er ook niets over op. Zet je de functie aan in je profiel (dat kan in de EER, het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland, met een eigen abonnement van 100 GB of meer, dus Pro of Max), dan verwerken onze eigen servers in Europa je bibliotheek op de achtergrond. Per gevonden gezicht bewaren we drie dingen: de plek in de foto, een kleine uitsnede voor de pagina Personen, en een embedding, een korte reeks getallen die het gezicht wiskundig samenvat.
Embeddings staan alleen in onze database. Ze zitten in geen enkel API-antwoord, gaan niet naar derden en worden nergens anders voor gebruikt dan het groeperen van foto's binnen je eigen account. Zet je de functie uit, dan wissen we meteen alle embeddings, posities en groepen, en kort daarna ook de kleine uitsneden uit de opslag. Onze back-ups bevatten ze nog tot die automatisch vervallen.
Gezichten die sterk op elkaar lijken, zoals die van jonge broertjes en zusjes, kunnen in dezelfde groep belanden. Twee gezichten op één foto zetten we nooit in dezelfde groep. Staat er toch iemand anders tussen, kies dan op de pagina Personen bij die persoon Niet deze persoon? en vink de foto's aan. Je verplaatst ze naar de juiste persoon of naar een nieuwe groep. Staat één persoon in twee groepen, selecteer ze dan allebei en kies Samenvoegen.
Voor accounts van kinderen van 13 tot en met 15 jaar zit er nog een slot vóór dit alles: uploaden werkt pas nadat een ouder de aanmelding via een e-maillink heeft bevestigd. Daarnaast kan op zo'n account alleen een ouder gezichtsherkenning aanzetten, niet het kind zelf. De volledige uitleg staat in hoe gezichtsherkenning privé blijft; waarom we sowieso nooit AI trainen op je foto's is een apart verhaal.